KnS: Lihim

“Lihim” by Shandris

“Tignan mo, maganda ba yan? ” 

“Hmm,  O. K.  lang.” 

At ayan,  matapos ang ilang linggo ng “pagmo-move on” , dyan nanaman sya magsisimula.  Ikukumpara nanaman nya yung sarili nya sa present ng past nya.  

“Eh mukhang nadaan lang naman sa gluta yan eh. ” 

“Medyo chubby pero cute. Hmm, at maganda rin ang hair at mukhang knows mag-make up.  Dyan ka talo girl. ” 

Hindi ko talaga maintindihan ang babaeng ‘to. Kahit ang linaw linaw naman na wala na syang babalikan eh stalk pa din ng stalk sa ex nyang gwapo lang. Oo mga ‘teh,  gwapo lang.  Walang utak, medyo medyo lang ang talent tapos lahat dinaan lang sa kagwapuhan. Buti sana kung maganda ang ugali kaso hindi eh. 

Magva-Valentine’s Day nanaman kaya ganito nanaman ang drama nitong lokaret na ‘to. Sabi naka-move on na tapos ayan, ayan nanaman.  

Bitter pa din kasi hanggang ngayon,  kahit ilang beses na silang nag-on off, grabeng umaasa pa din ‘tong si gaga.
“Sana kasi naging lalaki ka na lang talaga, tapos tayo na lang.” 
“Alam mo,  lalaki naman talaga ako.  ‘Yun nga lang hindi tayo talo. Pareho tayo ng hanap girl, alam mo yan” 
“Gawin na lang kitang lalaki,  sige na.  Tutal gusto din naman ako ng mama mo.”
“Gaga ka talaga. ‘Wag ka mangdamay ng iba. Gwapong gwapo ka sakin masyado eh ‘noh?”
Sumandal na sya sa’kin. Nako, mukhang lasing pa din ata ‘to. 
“Hoy girl, OK ka na ba? Halika na, iuuwi na kita.”
Hinarap na yung mukha ko sa kanya, sabay sabing “‘Pag naging lalaki ka at naging akin ka, mamahalin kita ng higit pa sa kanya, tandaan mo yan!” sabay halik sakin.
Hay nako mga friends, dun na nga nangyari ang first kiss namin at to be honest diring diri ako that time.
“Eww girl. Hoy Ica nakakadiri ka na ha. Lume-level up ka sa pangmamanyak sa’kin ha. Halika na, uwi na tayo.”
Jusmiyomarimar, buti na lang may carlalu ang lolo mo, maayos kaming nakauwi. Nawala ang tama ko sa halik ng isang merlat. Nakakaloka ‘tong si Ica kahit kailan. Ohmayghaaad. Pagdating namin sa kanila eh sinalubong agad kami ni Tita at inakyat namin si Ica sa kwarto nya.
“Tita, sorry ha, medyo late na kasi. Ayan, shenglot nanaman sya. Haay.”
“Nako Anj, kahit ilang araw pa, ikaw naman ang kasama kaya alam kong safe sya. ”
“Hoy! Ikaw Anj! Angela! Angeline! Gagawin kitang Andrew ulit, kala mo! Magiging akin ka rin!” 
“Nako Ica, mandiri ka nga! Ihahanap na lang kita ng ibang boylet, di tayo talo ‘noh” sagot ko. 
“Alam mo, kung naging lalaki ka lang, gusto ko kayo na lang talaga.” 
Nako Tita, kung alam nyo lang.

Kung alam nyo lang na ilang buwan na din akong nagdadalawang isip kasi pakiramdam ko natitibo na ko, nako.

Just (Another) Quick One : Hobbies,  Passion and Being a Mom

I was looking at my Instagram feed when I saw this photo by one of my high school friends. An aspiring photographer who takes above average photos (not that I have high standards) and he,  just like me,  loves using nature as his subject.

I went on looking at his photos when I realized that I used to love taking photos and looking at nature photography.  Now,  I just love looking at them.

I know most parents experience this at one point especially stay-at-home moms like me.  That moment when you suddenly just miss doing those things that you’re terribly passionate about,  like photography for instance. You can feel the passion,  the excitement and the anticipation thinking when you can do the things you used to do. Somehow imagining what you would do and where you’d go to when you get the chance. For a minute,  you’re flying there planning with a little too much bit of excitement.

Continue reading

15-minute Freestyle with a Twist

Minsan kahit na napakarami kong gustong isulat, walang lumalabas na salita sa isip ko. Writer’s block na ba ito? Eh hindi naman ako writer. Bakit nga ba ganito? Minsan, kung kailan wala akong papel at ballpen at kung kailan malayo ang cellphone ko, tsaka ako maraming naiisip na isulat.

Nakakasuya. Nakakainis. Nakakabwisit. Nakakapanlumo.

Minsan mapipilitan kang mag-post ng mga bagay na walang kalatuy-latuy at sabaw na post kasi yung idea mo, wala na. O kaya naman, kung kailan pwede ka na magsulat, wala ka namang idea. Pareho lang ang ending: WALA PA RIN!

At ngayon, ito! Nauwi sa 15-minute freestyle dahil wala talaga. Yung utak ko, lutang nanaman. Walang iisang thought. Maraming istoryang hindi mapagkabit-kabit.

Sulat ng sulat, pangtanggal muna ng pressure at stress.

Baka sakaling mamaya, okay na ulit.

Baka sakaling mamaya, makapag-sulat na ulit.

Baka sakaling mamaya, umalis na yung babaeng nakatingin sa bintana namin.

Tang ina. Good night!