Just (Another) Quick One : Hobbies,  Passion and Being a Mom

I was looking at my Instagram feed when I saw this photo by one of my high school friends. An aspiring photographer who takes above average photos (not that I have high standards) and he,  just like me,  loves using nature as his subject.

I went on looking at his photos when I realized that I used to love taking photos and looking at nature photography.  Now,  I just love looking at them.

I know most parents experience this at one point especially stay-at-home moms like me.  That moment when you suddenly just miss doing those things that you’re terribly passionate about,  like photography for instance. You can feel the passion,  the excitement and the anticipation thinking when you can do the things you used to do. Somehow imagining what you would do and where you’d go to when you get the chance. For a minute,  you’re flying there planning with a little too much bit of excitement.

Continue reading

15-minute Freestyle with a Twist

Minsan kahit na napakarami kong gustong isulat, walang lumalabas na salita sa isip ko. Writer’s block na ba ito? Eh hindi naman ako writer. Bakit nga ba ganito? Minsan, kung kailan wala akong papel at ballpen at kung kailan malayo ang cellphone ko, tsaka ako maraming naiisip na isulat.

Nakakasuya. Nakakainis. Nakakabwisit. Nakakapanlumo.

Minsan mapipilitan kang mag-post ng mga bagay na walang kalatuy-latuy at sabaw na post kasi yung idea mo, wala na. O kaya naman, kung kailan pwede ka na magsulat, wala ka namang idea. Pareho lang ang ending: WALA PA RIN!

At ngayon, ito! Nauwi sa 15-minute freestyle dahil wala talaga. Yung utak ko, lutang nanaman. Walang iisang thought. Maraming istoryang hindi mapagkabit-kabit.

Sulat ng sulat, pangtanggal muna ng pressure at stress.

Baka sakaling mamaya, okay na ulit.

Baka sakaling mamaya, makapag-sulat na ulit.

Baka sakaling mamaya, umalis na yung babaeng nakatingin sa bintana namin.

Tang ina. Good night!

Panaginip

Tahimik na nakaupo si Isay sa kusina habang nakatingin sa kanyang cellphone. Balisa at paulit ulit na binabasa ang mga text,  tinitignan ang call history at pati na rin ang mga nasa gallery.

Alas-dose na ng gabi nang lumabas si Kardo sa kanilang kwarto at tinabihan si Isay.  Inakbayan nya at hinalikan sa ulo ang kanyang asawa. 

“Sino ka? ” tanong ni Isay habang nakatingin pa rin sa cellphone. “Sino ka ba talaga? ” dahan dahan nitong tinignan ang lalaking tumabi sa kanya. 

“Asawa mo ‘ko,  ‘di ba? ” sabi ni Kardo na lalo pang hinigpitan ang akbay,  sabay ngiti. 

Pinakita ni Isay ang mga text ng kapatid nya. 

“Naaksidente si Kardo,  nandito kami sa. ospital”

“Ate,  wala na si Kuya.  Dead on arrival daw”

Tumawa ng malakas si Kardo. Tawang nakakapanindig balahibo.  “Alam mo na pala”, sabay pisil sa balikat ni Isay. 

Dahan dahan itong nilingon ni Isay. Isang nakakatakot na nilalang na ang katabi nya. 

“Sabi sayo ako ang asawa mo,  ako ang tunay na asawa mo” 

Hindi na makagalaw si Isay. Pinilit nyang sumigaw at kumilos.  Bigla syang nagising,  panaginip lang pala. Pagbangon nya, naulit nanaman ang lahat. Hanggang sa magising syang muli. 

“Kardo,  patay na ang asawa mo.  Binangungot.”